kan ik beter mijn toetsenbord houden……..
lees verder »

met dank aan PB
lees verder »

en niet in mijn benen scheren hoef ik de komende dagen dus ook niet meer, want wat ik nou erger: stoppels of korstjes op honderden krasjes die gaan bloeden. Bob, ja naamloos heeft een naam, naamloos heet Bob. ‘Bob de kater, want daar kan je mee thuiskomen’ sprak stiefdochterlief. Bob heeft het druk met onderzoeken....
lees verder »

ze doet een humeur hebben om een knots op los te laten, dus moet ik aan automutilatie doen? En mijn figuur is ook niet meer zoals de bevallige dame hier links, m’n errepoloerpuree is dankzij een verlept flesjes van dittum mislukt, Bob (zo heet de stiefkater) denkt dat mijn voet in dikke sok een wild beest...
lees verder »

daar waar je je handen vol zou moeten hebben met het verwerken van het verlies van je kind, wordt je ook nog eens geconfronteerd met jezelf. Met ‘jezelf’ dat niets te maken heeft met je kind. Door mijn chaos, mijn onhoudbare chaos die onlosmakelijk verbonden is met het verlies van Pieter, kom ik in...
lees verder »

een paar dagen geleden ging ik in een logje over rouwen nogal tekeer over een artikel in de Volkskrant en nam daarbij de persoon in kwestie mee in mijn boosheid. Toch bleef het knagen en kon ik niet geloven dat het juist was wat er stond. Ik heb contact gezocht met de man en na persoonlijk contact per mail...
lees verder »

dochterlief is terug op het nestje en ze is doodziek. Geen Mexicaans gegriep, maar gewoon een fikse griep die volgens mij verder gaat dan alleen griep. Ze houdt zich groot en ik denk dat dit toch ook deels een genadeslag van Pieter is. Het zijn roerige dagen in Rijtjeskasteel de Rode,we zitten allemaal een beetje...
lees verder »