over Pieter ….
Pieter is mijn zoon en was van 27 oktober 1986 tot en met 21 december 2008 in mijn leven. Nadat hij 2 maanden vermist is geweest hebben wij hem op 27 februari 2009 ongezien laten cremeren. Gelukkig hoor ik zijn lach nog steeds, koester is de herinnering aan zijn typische uitspraken en zie ik zijn gezicht. Toch is het zwaar leven zonder hem, maar ik weet dat hij continu om me heen is en het leven gaat door. Met volle teugen, mijn hemels kind zou niet anders gewild hebben. Het is onomkeerbaar, het is zo. Hij leeft voort in onze herinnering en zo af en toe in onze dromen en soms zelfs in een zuchtje wind of een spontane glimlach.
Of met zijn eigen woorden:
‘Ik ben niet dood, ik ben springlevend!’
Je kunt het hele verhaal vanaf de dag dat ik Pieter als vermist opgaf teruglezen in het Pieterarchief en je kunt Pieter zien bij Photobucket.
Dag jongen, dag Pieter, dag hemels kind ……
Assieraad Pieter:
Artikel Brabants Dagblad ten tijde van de vermissing: KLIK hier
Och, ik weet dit nog…. Ik weet nog dat dit nieuws bekend werd gemaakt. Ik werk in Den Bosch bij de rechtbank en we hadden het er allemaal over. Ik schrik er eventjes van dat ik nu op de weblog van zijn moeder terecht ben gekomen… Moet ook even wat tranen wegslikken zelfs. Heb net ook even een kaarsje opgestoken op je site.
Ik weet ook even niet wat ik meer moet zeggen. ‘Veel sterkte’ is te zwak, ‘Kop op’ slaat nergens op als je je kind hebt verloren, ‘ik denk aan je’ dat dan weer wel… maar het voelt zo zwak…
Ik kom snel nog eens langs!
p.s. ik kwam hier via Repel
Schrijf wat je schrijven wilt en denk niet aan ‘zwak’ of ’slaat nergens op’. Je reageert hier en dat doet al zoveel voor mij, vooral omdat je een van de velen bent die ervan wist, maar waarvan ik niet wist dat ze ervan wisten. (Zo, hoe kun je een zin zo ‘on’zinnig maken hahahahahahaha)
Dank je wel voor je lieve reactie Wondelgijn, die bij de rechtbank van ’s-Hertogenbosch werkt en leuk dat je nog eens langs komt
Groet, Josephine (die iedere werkdag haar fiets vlak voor de rechtbank bij het station parkeert omdat ze geen zin heeft om 1 euro 10 per dag aan de fietsenstalling te betalen of haar fiets wil later verruineren naast de roltrappen…………..)
Ha (Joseph)ine! Goh, misschien passeren we elkaar dus bijna dagelijks…. zonder dat we het in de gaten hebben…
Ik blijf terugkomen, dat is al zeker!
…Joos…….ik ga dagelijks langs om een kaarsje op te steken……en probeer me vaak voorstellen hoe ik zou doen, zou reageren als 1 van onze jongens een zelfde lot zou treffen……ik vind je moedig en heb diep respect voor jou, jullie en wens jullie sterkte op jullie pad…..kus 10-eke
[...] Pieter …. ze deed schrijven …….CommentsPosts [...]
Hoi Joos,
Ben even wezen gluren in photobucket……
Ben aangeslagen door de mooie foto’s….
Ik kan weinig zeggen…
Het enige is ……tis zoooooo zonde…….
en zooooo oneerlijk…..
wat is t toch een mooie vent….
De tranen lopen hier gewoon …..
Een hele dikke “hug” van mij…
toof…
Ik wens je echt heel veel sterkte toe…….
[...] over Pieter …. [...]
Hoi Joos,
Jij kent mij niet maar ik jou intussen wel een beetje. Ben ten tijde van de vermissing van Pieter op je blog terecht gekomen. Heb een dochter in de leeftijd van Pieter die ook regelmatig gaat stappen in Den Bosch en volgde het nieuws rond Pieter dagelijks. Je weblogsite stond vanaf de dag dat ie vermeld stond op Omroep Brabant in mijn favo’s en ik kom nog steeds regelmatig langs, op de een of andere manier laat het me niet los. Bijna een jaar geleden alweer… gemis moet vreselijk zijn! Zolang jij hier schrijft blijf ik lezen. Succes en herinner de komende dagen vooral de leuke dingen van Pieter, die waren er genoeg heb ik gelezen, en dan alleen dat maffe koppie al
Pieter: RIP
Jezus Josephine
Ik schrik me de tandjes. Pieter??
Dat hoor je als moeder niet mee te maken, als broer, zus en vader in welke vorm dan ook , ook niet. Hemel, ik heb de shake
X