Pieter

Pieter verdween op de langste nacht en over ruim een maand is het zo ver. Ik weet niet wat ik ervan denken moet, ik weet niet hoe ik me erop voorbereiden moet, dus daar ga ik me ook niet mee bezig houden. Ik laat het komen en zie dan wat het met me doet,...
lees verder »

op zoek naar mooie linkjes voor mijn andere site kwam ik bij Omnipresence en daar vond ik dit ‘gedicht’: Waarom Brons? Als wij onze herinneringen in een vorm gieten om troost te vinden in haar schoonheid, dan overhandigen wij hiermee ons nageslacht het testament van ons bestaan. Welk materiaal is er meer geschikt voor deze taak als brons? Dit metaal heeft de...
lees verder »

voor een verjaardag zonder jou kun je eigenlijk geen titel verzinnen. Geen enkele verjaardagskaart voor je op de deurmat, vrijwel niemand die ons nog feliciteert met je verjaardag en dat terwijl we op 27 oktober altijd je geboortedag zullen blijven vieren. Je  tante heeft nog wel een lieve kaart gestuurd ‘een blijk van troost bij de viering van...
lees verder »

terwijl Bob mij bolletje haakacryl hopeloos door de war schopt en ik zo af en toe naar m’n jongen staar denk ik aan vandaag, een dag die in het teken stond van schrijven. Het schrijven van het boek Pieter. Ik ben moe, want schrijven over Pieter is zo vermoeiend. Schrijven over Pieter is meedogenloos, maar het...
lees verder »

ik zit in mijn nieuwbakken ‘werkruimte’, een kamer die ik mezelf kado gedaan heb met uitzicht op de straat. In de volle zon achter glas probeer ik de lijn van en naar het getal 50 in beeld te krijgen. Het begon met de barensnood van moederlief waar ze op dit moment 50 jaar geleden zich...
lees verder »

iedere dag klik ik 22 keer soms doe ik het gedachteloos soms dwing ik mezelf aan je te denken het leven gaat door mijn jongen iedere dag maar weer ik ga naar de woonbeurs ik ga naar de markt ik ga naar de bakker en koop ergens een nieuwe bloes voor je stiefvader over 2 weken probeer ik de werkdraad op te pakken ik...
lees verder »

voor Pieter in tranen zo mooi…….
lees verder »

ik was eigenlijk helemaal niet nerveus, het was allemaal wel heel erg spannend. Totaal ontspannen, op een halverwege de reis aandiendende plas na, bracht de trein en tram me naar Hannie. Leuk om weer eens door Den Haag te trammen, zo anders dan ’s-Hertogenbosch. Nadat we elkaar helemaal blij omhelsd hadden hebben we aan...
lees verder »

pppffff, ben er nog vol van en weet eigenlijk niet goed waar ik moet beginnen. Weet je wat: morgen ga ik schrijven over een heel bijzondere ontmoeting in het Haagse. Eigenlijk ben ik doodop, want terwijl we bij elkaar de rafeltjes aan de oren kletsen gebeurde er onderhuids zoveel meer. De herkenning, het elkaar...
lees verder »

toen Pieter nog vermist werd deed het schrijven me zo goed. Nog beter deed me alle reacties die dagelijks binnenstroomden. En nog steeds doen alle reacties me zo goed, veelal via mijn weblog, maar ook via hyves of gewoon per mail. Ik kan het niet vaak genoeg schrijven: jullie support is als een warme...
lees verder »