366 dagen en 2 uur geleden duwde ik mijn zoon de oven in. In de meest afschuwelijk goedkope doch prachtig versierde kist die je maar bedenken kan. . Alsof ik een schip te water liet, alsof ik een op de milimeter nauwkeurig ontworpen object afschoot, alsof ik na 22 jaar een kind voorgoed afstootte. Daar ging...
lees verder »
Pieter
Pieter, een jaar later….
samenlopen ……
ik blijf me verbazen over de kracht van iets wat gestopt is in je leven. En ik blijf me verbazen dat wat ik het afgelopen jaar ook geprobeerd heb het niet verenigbaar is. Ergens besta ik nu uit twee van mezelf. Een ik beseft zich iedere dag maar weer wat er gebeurd is, maar...
lees verder »
doden zijn niet stil……
het snijdt door mijn ziel
hij hoort daar niet te staan
maar hij staat er toch maar
keihard, confronterend
the hall of fame
the hall of dead people
doden zijn niet stil
maar je ‘hoort’ ze niet
kon dat nog maar een keer
een keer
zomaar
dag lieverd
dag zoon
dag hemels kind
lees verder »
als jullie me zoeken…….
ik doe een stapje terug…..
lees verder »
hij zou niet anders gewild hebben…..
dochterlief komt rond 10 uur in de ochtend enigzins brak naast me staan in de badkamer. Ze heeft hem vannacht al hossend flink geraakt, maar dat is geen excuus om op tijd weer in de stad te zijn, immers Prins Carnaval doet zijn intrede. Ik kijk naar een verlopen doch ondeugend gezicht naast me in...
lees verder »
8 februari een jaar geleden…..
schreef ik dit
het wachten duurde toen al anderhalve maand en het leven ging door. Net zoals nu, een jaar verder, het leven gaat gewoon door. Ik krijg van ieder een hart onder de riem en dat voelt zo fijn, maar ik voel me zo onderhand een ondankbaar mens omdat ik vanaf een jaar nadat...
lees verder »
hoe betrekkelijk is de realiteit….
het zal wel een uitgekakt gegeven zijn dat als je meegesleurd wordt door iets rampzaligs in je leven dat je de wereld door een heel andere bril gaat bekijken. Kan ook mijn leeftijd zijn en mijn kuren van de homeopaat dragen hun steentje ook zekers te weten bij, maar er zit een heel groot...
lees verder »
een eind voor me uit…..
vanaf half december check ik iedere dag hoe ik me voel met ‘een jaar later’. En hoe ik ook probeer er vat op te krijgen, ik voel niet veel. En langzaamaan dringt tot me door dat ‘een jaar later’ of twee, drie, honderd jaar later niet zwaarder, moeilijker, ondraaglijker is dat iedere andere dag....
lees verder »
een jaar geleden….
hij leefde niet meer, dat wist ik vanaf dag 1
al een jaar diep in mijn hart met af en toe een extrasystole
klopt zijn hart toch nog een slagje met me mee
1 jaar geleden
lees verder »
samen de dag door….
en de stemming zit er goed in!
Het is goed bij elkaar te zijn en het is gewoon ouderwets kibbelen, kletsen, koffie drinken met af en toe een maffe Pieteranekdote. Zo zwaar als het vannacht was, kennelijk is dat gewoon nodig om door die eerste confrontatie heen te moeten, zo makkelijk gaat het vandaag. Af...
lees verder »
