Pieter

ik ben altijd blij als de langste nacht geweest is, want dan weet ik dat het iedere morgen een stukje vroeger licht is en iedere avond een stukje later donker. Vol verwachting weet je dat de lente op komst is. En ook al is het iedere keer de vraag hoe de lente uit zal...
lees verder »

dochterlief gaat op zichzelf wonen. Samen met een goeie vriend rent ze 2 trappen op en af. Daar gaat een matras, daar gaan heel veel dozen en nog meer. Een beeldscherm en een lamp. Veel geklets en gelach op de trap. Dezelfde trappen die Pieter op 30 november 2008 op en af rende. Daar ging een matras,...
lees verder »

wat doe je op een dag als vandaag? Een dag waarop het vanaf een uurtje of 10 het met bakken uit de lucht komt vallen terwijl je gepland had het ‘laatste’ onkruid uit de voortuin te verwijderen. Een wandeling te gaan maken of iets anders om toch een frisse neus te kunnen halen. Het...
lees verder »

en mijn status wisselt tussen ‘te druk’, een ‘writersblock’ en toevallig nog meer. ‘Te druk’ omdat ik geleidelijk aan mijn werkuren aan het opschroeven ben tot voorlopig 32 uur. Ik heb nog zoveel vakantie-uren van vorig jaar staan, dat ik de komende maanden de woensdagen vrij kan houden. En dat heb ik hard nodig. Gelukkig...
lees verder »

Patrizia vroeg me per mail hoe ik me voelde toen Milly vermist was. En met haar vraag begon een compleet radarwerk in mijn hoofd in beweging te komen. Hoe voelde ik me toen Milly vermist werd…… Daar vraag je me wat. Het eerste wat me overviel was: wat een opgeklopt mediagezeik! Wat een over...
lees verder »

366 dagen en 2 uur geleden duwde ik mijn zoon de oven in. In de meest afschuwelijk goedkope doch prachtig versierde kist die je maar bedenken kan. . Alsof ik een schip te water liet, alsof ik een op de milimeter nauwkeurig ontworpen object afschoot, alsof ik na 22 jaar een kind voorgoed afstootte. Daar ging...
lees verder »

ik blijf me verbazen over de kracht van iets wat gestopt is in je leven. En ik blijf me verbazen dat wat ik het afgelopen jaar ook geprobeerd heb het niet verenigbaar is. Ergens besta ik nu uit twee van mezelf. Een ik beseft zich iedere dag maar weer wat er gebeurd is, maar...
lees verder »

het snijdt door mijn ziel hij hoort daar niet te staan maar hij staat er toch maar keihard, confronterend the hall of fame the hall of dead people doden zijn niet stil maar je ‘hoort’ ze niet kon dat nog maar een keer een keer zomaar dag lieverd dag zoon dag hemels kind
lees verder »

ik doe een stapje terug…..
lees verder »

dochterlief komt rond 10 uur in de ochtend enigzins brak naast me staan in de badkamer. Ze heeft hem vannacht al hossend flink geraakt, maar dat is geen excuus om op tijd weer in de stad te zijn, immers Prins Carnaval doet zijn intrede. Ik kijk naar een verlopen doch ondeugend gezicht naast me in...
lees verder »