samenlopen ……
ik blijf me verbazen over de kracht van iets wat gestopt is in je leven. En ik blijf me verbazen dat wat ik het afgelopen jaar ook geprobeerd heb het niet verenigbaar is. Ergens besta ik nu uit twee van mezelf. Een ik beseft zich iedere dag maar weer wat er gebeurd is, maar beseft ook ten volle dat het leven gewoon doorgaat. Een ik snapt er nog steeds geen zak van en is ergens vorig jaar gestopt met het leven nog wel zo leuk en interessant en boeiend te vinden. Een ik is de kapitein van het schip, de tambour-maître, het leven zelve. Een ik is geknakt, gebroken, volledig in de steek gelaten. Daar gaan ik en ik. Hand in hand als een blinde en een lamme. We lopen samen en houden elkaar in evenwicht, houden continu rekening met elkaar en gaan voor elkaar door het vuur. Ik en ik zijn ik. Ik en ik lopen samen als ik. Ik vraag me af of die twee ooit te verenigen zijn, ik vraag me nog meer af of het moet. Ik en ik laten ik nog maar een tijdje gaan, het is nog steeds goed zo.
Toch lopen er ook nog andere dingen samen. Wonderbaarlijke dingen die ook een ik zien, voelen en weten. Gisteren plaatste PeeBee gewoon iets moois op z’n blog. Vriendin PeeBee heeft daar oog en oor voor. Gisteren was zoon PeeBee ook nog eens jarig. Een van Pieter’s favoriete spellen was Final Fantasy en tijdens de crematiedienst hebben we ook iets van Final Fantasy laten horen. Ik wil al jaren Final Fantasy spelen, ben er nooit aan toegekomen en gisteren, na het blogje van PeeBee vond ik dat het er maar eens van moest komen. Mijn redder-in-de-vermissingsperiode van Pieter was zijn Nintendo DS. Ik heb er nachten op gespeeld, nachten mezelf getroost met zijn grote kleinnood. Ik in een stikdonkere slaapkamer met een slapende lief naast me en ik met een verlicht beeldschermpje voor me. Gisteren heb ik na wat speurwerk een bod gedaan op een Final Fantasy voor de DS en vanmorgen kreeg ik een vriendelijk mailtje van ……………. Pieter. Ik ga van ene Pieter een van Pieter’s favoriete spelletjes kopen voor op zijn grote kleinnood naar aanleiding van een blogje van PeeBee op Pieter’s officiele sterfdag dat gelijk is aan de geboortedag van PeeBee’s zoon.
Samenlopen kan pijnlijk, vermoeiend maar ook zo intens mooi zijn………
Er is nog veel meer waar ik me over heb verbaasd, ook in relatie tot het overlijden van MevrouwPB. Hebben we het nog wel eens over tijdens ons halverwege-etentje.
Doen we
Mooi stukje!Er is zoveel dat wij (nog) niet weten.Er gebeuren vervelende dingen maar gelukkig krijg je ook vaak mooie “kadootjes”mits je er oog/oor voor hebt.
Toeval bestaat niet, dus het heeft zo moeten gebeuren.
Ik en ik, onlosmakelijk met elkaar én met Pieter verbonden.
En telkens laat hij je even zien of voelen dat hij er is.
Geen toeval, want toeval bestaat niet. Prachtige stukjes muziek trouwens.
ik vind het ‘mooi’ zoals die dingen werken. een ‘grapje’ van boven?
Hoe is het mogelijk. Dat heeft echt zo moeten zijn. En zoals andere hier ook al zeggen, toeval bestaat niet.
Mooi en veel speelplezier met of zonder hulp van Pieter.
Lind@
game ze
Kuss