hoe betrekkelijk is de realiteit….
het zal wel een uitgekakt gegeven zijn dat als je meegesleurd wordt door iets rampzaligs in je leven dat je de wereld door een heel andere bril gaat bekijken. Kan ook mijn leeftijd zijn en mijn kuren van de homeopaat dragen hun steentje ook zekers te weten bij, maar er zit een heel groot verschil tussen weten en voelen. Dat het leven in zijn huidige hoedanigheid zo betrekkelijk is als wat wist ik wel maar….
*kan het nog vager?*
ehm liever niet. Soms wil ik een stukje schrijven, heb de meest interessante volzinnen in mijn hoofd en als ik dan zit komt het er niet uit. Ik wil geen injectables, ik wil geen pacemaker, ik wil een recordertje in mijn hoofd! Lijkt me zo handig. Als ik prachtige gedachten heb dan hoef ik alleen maar aan mijn oorlel te trekken en het wordt opgenomen. Later kan ik heel die wirwar downloaden en opschrijven wat ik mooi en interessant vind. Voor alle duidelijkheid: uploaden gaat niet!!!!!
*waar wilde je het dan over hebben?*
gewoon over het feit dat ik enorm moet wennen aan werken. Dat ik sinds gisteren snap waarom het niet slim is om lang uit het arbeidsproces te blijven. Dat de werkdraad oppakken na, in mijn geval 4 maanden thuis zijn, een enorme klus is. En dat komt deels omdat ik door de dood van Pieter een heel andere kijk op het leven gekregen heb en omdat ik, na een arbeidsverleden van zo’n 30 jaar, de rijkdom van het ‘je neus achterna lopen’ gevoeld heb. De kunst van rouwen is nou eenmaal loslaten en je neus achterna lopen. Kom jezelf maar tegen in je gedachten, in je overwegingen, in je ervaringen, in je doen en laten, in je georganiseer, in je herinneringen, in je toekomst zonder kind. Sta erbij en kijk ernaar! En dan wordt het allemaal zo betrekkelijk. Want wat je ook doet, hoe je je leven ook inricht, hoe je je ook voorbereid of probeert te voorkomen, het gaat zoals het gaat.
Ik vind dat een rijke en fijne gedachte. Wat je ook verzint, het leven gaat zoals het gaat. Er is geen waarom meer. Nou was ik toch al niet zo van de waarom, maar nu weet ik het zeker: waarom weerhoudt je van het leven accepteren zoals het is en dat geeft een heel andere kijk en wat mij betreft de mooiste, meer leerzame en geruststellende die er is…….
Loslaten = los laten… Kus!
Waaromvragen kunnen nuttig zijn als er nog strijd geleverd kan worden, als er nog iets te winnen is. Als dat niet zo is dan levert die waaromvraag alleen frustratie op. Terwijl het accepteren van voldongen feiten juist weer ruimte geeft om te leven.
Maar je doet het goed Joos, en ga in dat werk ook maar gewoon je neus achterna
Wennen aan werken. Werken moet je eigenlijk of leuk vinden, of er moet een goed doel achter zitten, anders zou je dat eigenlijk niet moeten doen. Het doel heiligt de middelen zeggen ze wel eens.
Doe maar gewoon je ding zoals jij dat wilt en volgens mij komt het dan allemaal wel in orde.
werken aan loslaten is ook werken.
Waarom, dat is de kernvraag van het leven.
En ook al is het te beantwoorden, dan is er altijd nog een waarom.
Klinkt misschien raar, maar volgens mij ben je er alles bij elkaar toch sterker en wijzer uitgekomen, al had je het liever niet zo gehad.
Neem an dat je snapt wat ik bedoel.
Ennuhhhh dat recordertje herken ik, ik heb al (bijna ) mijn leven lang zoiets van had ik maar een cameraatje in mijn oog, dan kon ik alles wat ik zie gelijk opnemen door even met mijn ogen te knipperen.
ja, ik snap denk ik wel wat je bedoelt!!! Ik geloof dat ik me er wel in kan vinden, ook al heb niets ingrijpends meegemaakt…maar soms denk ik ook wel eens….wat maak ik me druk om dit of dat…kijk, dit is nou weer moeilijk om op te schrijven, om te schrijven wat je precies bedoelt, dan zou ik ook wel een recordertje in mijn hoofd willen hebben. Snappen jullie het????
Ik weet niet zo goed wat ik moet zeggen, maar gek genoeg wrd ik heel blij van dit logje.
mijn zwakte is willen snappen en willen begrijpen en dán kan ik loslaten. soms zijn er alleen geen antwoorden. …
Al even niet meer bij je gelezen…
Wilde toch een berichtje achterlaten. Loslaten, loslaten is een groot begrip… En het is voor iedereen anders. Ik hoop dat jezelf er een weg of manier in kan vinden..
Het leven leeft een stuk makkelijker als je het neemt voor wat het is, als je het leven accepteert zoals jij het leven wil leven.
Lind@
Hoe betrekkelijk het leven is heb ik eigenlijk geleerd/beseft toen ik met mijn stamboom bezig was. Zoveel namen van mensen en wat weet je er van? Wanneer ze geboren zijn en wanneer ze zijn overleden. Meer valt er meestal niet te achterhalen en vaak zelfs dat niet eens. Je kunt jezelf nog zo belangrijk of bijzonder vinden, uiteindelijk blijft er niet meer van je over dan een naam in het gemeentearchief
Dit kwam ik net toevallig tegen…
En wat je niet weet, laat dat dan……. Wees tevreden met de vraag en laat het antwoord maar rusten. Zoek niet. Leef met het mysterie. Wil niks. Ben aanwezig. Laat het maar zijn.
Goedemorgen Joos……kus 10-eke
een hele dikke knuffel
Je hebt helemaal gelijk! Het gaat zoals het gaat waarom lost niets op. Ik ben een fan van Skik en speciaal van ‘t giet zoals ‘t giet, heb d’r maar fiducie in’
http://www.songteksten.nl/songteksten/28612/t-Giet-Zoals-Het-Giet.htm
Fijne week!