samen de nacht door…..
lief is door weer en sneeuw richting Tilburg gereden om moederlief op te halen. Moeder en ik hebben vaak onzichtbare lijntjes lopen en rond een uurtje of 5 voelde ik dat ze hier moest zijn. Moeder wilde dat ook maar liet zich weerhouden door treinen die niet rijden en een schoonzoon die ze liever niet over straat wilde laten gaan met bus en al. Schoonzoon is eigenwijs, schoonzoon weet wat kan, schoonzoon stond erop schoonmoeder in de avond op te halen want hij voorziet grote problemen op maandag wanneer er zoveel meer mensen de straat op moeten.
Kortom: moeder is hier en we hebben het over van alles en nog wat, maar in onze achterhoofden vliegt een hemels kind. We zijn op onze hoede, maar we weten dat we hier niet zomaar bij elkaar zijn. Oudste zoon snijdt een paar sneeën krentenbrood af voor oma, oma vergat goed te eten voordat ze in de auto van schoonzoon stapte. Zo laten we allemaal wat steken vallen op deze zware avond.
Ik zoek naar een youtube filmpje, word ongeduldig en blaf ieder tot rust behalve mezelf. Hemelse zoon heeft inmiddels voor de laatste keer gepint een jaar geleden. Buiten in het hier en nu sneeuwt het weer. Zoon zingt een Mario-tune, lief zoekt ook wat en ik neem nog een slok wijn.
Het is bedtijd. Tijd om te slapen. Tijd om te beseffen dat zoonlief een jaar en anderhalf uur geleden voorgoed in slaap viel.
Kunnen we het woord onomkeerbaar schrappen? Of inruilen voor ontvrienden?
Ik ga moeders bed in orde maken.
Het is tijd voor de nacht der nachten………

eventjes laten weten dat ik ook aan jullie denk… en aan pieter….
knuffffffffffff
Wat moet dit enorm moeilijk zijn. Niet te beschrijven.
Ik wens je heel veel sterkte om deze tijd door te komen.
Een beladen nacht voor jullie. Goed dat jullie die samen kunnen doorleven.
Op zo’n dag als vandaag helpt het misschien een heel klein beetje dat we aan jullie denken. Heel veel sterkte,
In gedachte ben ik bij je…
Ik steek hier een kaarsje voor jullie op…
Onzichtbare lijn tussen moeder en dochter. Tussen moeder en hemelse zoon, tussen oma en hemels kleinkind.
In gedachten ben ik bij jullie deze verrekt moeilijke tijd.
sterkte
Veel sterkte, het is zeker een moeilijke periode. Weet alleen dat Pieter het net zo moeilijk heeft. Zielen hebben verdriet wanneer hun dierbaren verdriet hebben en communicatie is op zulke momenten niet mogelijk, want het is toch al een hele andere wereld. Hemel en aarde, met elkaar verbonden en toch dikwijls onbereikbaar voor elkaar, dat leidt over en weer tot veel verdriet en onbegrip…
jullie zijn vandaag helemaal vaak in mijn gedachten….kus
Ontroerend mooi stukje. Ik herinnerde me dat het ongeveer weer die tijd van het jaar was, en kwam even kijken. Bijna Kerst, en er is alweer een jaar voorbij. Maar aan Pieter denken we allemaal nog! Hoewel ik hem nooit gekend heb, heeft alles een hele diepe indruk op me gemaakt…
Hoe kom je nou zo’n nacht door. Je bent al een heel jaar doorgekomen, dit zal ook gelukt zijn met elkaar. Nu alles voor de tweede keer, sterkte.
fijn dat je moeder bij je is. en jij bij haar. …
Sprakeloos, maar vol gevoel, heel veel liefs toegewenst…
ook in Parijs kon ik heel goed aan je denken, je bijna vasthouden zo dichtbij voelde het
Hopelijk was het een warme nacht…
Het overheerst deze dagen en (klinkt gek, maar je weet wat ik bedoel)ik ben er blij om dat het overheerst.
Mijn Manlief is door de bank genomen redelijk emotieloos over zijn werk. Hij verhaalt ook niet graag over zaken of dingen die hij heeft meegemaakt.
Mijn Manlief weet wat mijn log voor mij betekent, maar hij loopt de deur er niet plat…’zeg maar’.
Maar ineens vorige week, toen ineens uit het niets vertelt hij aan iemand, heel dichtbij hem, dat jij het over zijn foto hebt gehad op mijn log. (Die foto dat hij als duiker onder het ijs ging oefenen.) Hij memoreerde dat je had gezegd dat de anonieme duiker die naar jouw hemelse zoon dook een gezicht had gekregen. (Mijn Manlief is niet van de quotes, dat hij zich dit had herinnerd is heel bijzonder.) En toen zag ik een blik in zijn ogen die ik best vaker zou willen zien.
Ik probeer te zeggen dat jij hem heel trots hebt gemaakt. Omdat hij in zijn duiker aspect van zijn werk eigenlijk alleen maar narigheid heeft meegemaakt denk ik dat jouw reactie hem een stuk motivatie heeft gegeven.
Ik dacht…wellicht wil je dit weten…
Repel, je bent een schat en ik vind het geweldig om te weten. Geef je lief een dikke zoen van me en weet dat ik voor zijn werk en het werk van alle brandweermannen diep respect heb. :happy: